Merhaba,
Evde yalnız kaldığım zamanlarımın nasıl geçeceğini düşünürken, arkadaşımdan takı kursu açılacağını öğrendim.Oğlum da okula başladığı için kendimi birden boşlukta bulmuştum.İyi vakit geçirirken birşeyler de üretebileceğim bir hobiydi bu.Böylece benim takı maceram başladı.
Ben kim miyim ?
Pırlanta gibi iki çocuğu olan,son beş yılını ev hanımı olarak geçiren,hayata hep pozitif olarak bakan,
Polyana gibi mutluluk oyunlarını seven ,ilk bakışta soğuk görünen ama yüreği hep candan atan biriyim.
güneş batarken insanı hüzün kaplar
kıymet bilmeyiz sıcaklığının değerini
kaybedince anlarız değerlerini
çünkü biz insanız
güneş gene güzel yüzünü gösteriyor
insanlar mutlu olsun diye
biz gene kıymet bilmeyiz
çünkü biz insanız
gurura ve hırslarımıza yeniliriz
çünkü bu gönlü hiç birşey cekmez
kibir içimize gece gibi doğar
çünkü biz insanız
Bu güzel şiirle katkısından ve desteğinden dolayı eşime teşekkür ederim...
